Ölen öldü, kalan dışarıda / Hakan AMAN
Malesef durum acı ama gerçek bu. Sarp Erem vahşice işlenen bir cinayet gibi kaza esnasında hayatını kaybediyor. Bu işi yapanlardan biri yakalanamıyor, daha vahim olanı yani diğeri ise dışarıda cirit atmaya başladı bile...
Aylar sürdü ve mahkeme salonuna, adliye sarayına gidildi gelindi, karar az çok tahmin ediliyordu. Beklenen de oldu. Sarp Erem' in Ölümüne sebep olan zat yattığı kısacık süreç sonrasında birdaha tutuklanmamak ve cezasının geri kalanını hür ama vicdanıyla başbaşa kalmak üzere serbest bırakıldı. Adalet kararını verdi ve suçlu olanı yani Sanık Keyf'i "Taksirle adam öldürme" suçundan 2 yıl hapis cezasına çarptıran mahkeme, duruşmalardaki iyi halini de göz önüne alarak cezayı 1 yıl 8 aya indirdi. Mahkeme, sanık Keyf'in tahliyesine de karar verdi. Böyle bir suçluya bukadar az bir ceza yorumları sizlere bırakıyorum aslında.
Buna benzer birçok vakka var bu ülkede. Bir başka benzer olay da aynı şekilde Dr. Ömer Uzma olayıdır. Fakat Sarp Erem olayından terk farklı yönü bu katilin daha çabuk bir süreç içerisinde özgürlüğüne kavuşmuş olmasıydı. Adalet hakkında söylenebilecek çok fazla şey yok bu ülkede sanırım. Bakarsınız beni tutuklarlar onlara dil uzattığım için yıllarca içeride içimi çürütebilirler belkide. Ama şunu herkes açık ve net bir şekilde bilmektedirki bu ülkede eğer adalet mekanizması işleseydi suç azalır, ölümler azalırdı. Sonuç olarak "ölen öldü, kalan dışarıda" . İnsan hayatı bukadarmı ucuz olacaktı bu ülkede. İnsanlık bukadarmı adi ve acımasız olacaktı. Hani bizim değerlerimiz, insan sevgimiz, kültürümüz, dinimiz...
Oysa yapılacak şey çok basit birşeydi...
Hepimiz çeşitli kazalar geçiren ve trafikte çeşitli araçlar kullanan insanlarız. Bir kedi dahi ezdiğimizde içimiz gidiyor ve duruyoruz o kediye hiçbişey yapamayacağımızı bile bile en azından onu o alanın dışına çıkarmaya gayret gösteriyoruz. Sadece bir kedi için bile bu hassas tavırı sergileyebiliyoruz. Aynı hassas duyguyu neden bir insana çarptığımızda gösteremeyizki, neden kaçma içgüdüsü oluşabilirki içimizde... Adıda bellidir aslında korkudur bu durumun adı. Korkmak insanlıktan çıkarıyormuş demekki bizleri..! Korkmadan davranmak insanlıkmış meğer. Kazadan sonra hemen yardıma koşmak, sebep olduğumuz insanı kurtarmaya çalışmak, çabalamak yapılması gereken tek gerekli şey budur. Elimizden ne gelirse orada kaza yerinde yardımcı olmaktır. Nekadar basit ve sade bir durum yardımcı olmak. Bu yardımcı olmak kavramını yapabilen her insan vicdanı olan dahada önemlisi insan olan insandır. Ama maalesef herkes böyle değil işte. Sarp Erem böyle vicdansız insan olmayan insanların yol açtığı bir kazadan sağ çıkmayı başaramadı. Ama başka Sarp' lar bu tür olaylarla karşı karşıya kalmasın. Siz siz olun insan olmaya devam edin. Bırakın ecel alacaksa alsın canı ama sizde o an yanında olun ve bu durumu, acıyı paylaşın. Kaza yaptığınızda inin ve insanlığınızı, vicdanınızı gösterin. Hata sizde olsun yada olmasın. İnsanlığın gereği budur.
Biz motosiklet kullanıcıları yol aldığımız her an bu tür durumlarla karşılaşma ihtimalleri yüksek olan kişileriz. Vicdansız, insanlıktan nasipsiz kişilerin kullandıkları araçlardan birine denk gelmeden gideceğimiz yere varmak için trafikte yol alıyoruz, yol almayada devam edeceğiz. Bizleri bekleyen kişilerin yanına varmak için kullandığımız motosikletler, trafikteki diğer motorlu araçlardan farklı bir araçtır, biz motosiklet kullanan kişilere yol verin saygı gösterin. Aynanıza bizler için yeniden, yeniden bakın. Hayatımızın ve yolumuzun sonu kullandığınız aracın herhangibir yeri olmaması için bizleri trafikte koruyun ve haklarımızı gözardı etmeyin. Siz siz olun içinizdeki insanlığınızı unutmayın.
Bizler için yolun sonu yoktur motosikletimizle gidebildiğimiz yere kadar gideriz, kaldığımız yerden devam ederek hep yeni ufuklara doğru marş basarız...
