bilge

Ölüm değildir beni korkutan!

Sat, 02 Aug 2008 02:41:10 +0300

Uzaydan dünyaya bakınca ne kadarda aciz gözüküyoruz. O geniş topraklar bir anda nokta kadar oluveriyor. O noktanın içindeki sonsuzlukta geçiriyoruz tüm yaşamımızı. Bazılarımız hiç yaşadığı yerden ayrılmıyor bazılarımızsa seyyah olup seyrü sefer eğliyor alemi. Gezmek görmek lazım tüm dünya nimetlerini. Neden geldik ki bu dünya ya neden nefes alıp veriyoruz ki. Hepsi yeni deneyimler kazanmak için, olgunlaşmak, bilinçlenmek için değil mi? Sürekli aynı devinimde yaşayarak ölmektir her gece kabuslarıma giren. Yoksa ölmek değildir, kara toprakta solucanlara yem olmak değildir beni korkutan. Nasıl doğmak büyük bir mutluluk kaynağı ise ölümde benim için bir mutluluk, heyecan kaynağıdır. Bilinmeyeni öğrenmeye başlamaktır.

Neden varolduğumuzu çözmek için ölmek gerek ama ölmeden önce görmek gerek güzellikleri. Bedeninizin keyfini çıkarın size verilen emaneti teslim etmeden önce.

Okyanusun ortasındaki sonsuzluk hissi

Mon, 30 Jun 2008 11:33:58 +0300

Okyanusun ortasındaki sonsuzluk hissi

Zaman denilen boş kavram

Wed, 11 Jun 2008 20:26:39 +0300

Hayatımızı düzenlemek, geleceğe dair planlar yapmak ve geçmişi irdelemek için kullandığımız yegane kavram "zaman". Bu kavramın etrafında gelip geçen hayatlar ne kadar da kısa sürüyor. Ya size zamanın olmadığını söylesem donup kalırmısınız? Kendi dünyanızın birden dönmediğini mi hissedersiniz? Zaman denen olgu beynimizin evreni daha iyi anlayabilmemiz için oluşturduğu sanal bir kavramdan ibarettir. Kişinin algı düzeyine ve çevre koşullarına göre görecelidir.

"İnsan kainatın meyvesidir. Meyveden kasıt da çekirdektir. Zira onunla iş başa döner."

Mon, 09 Jun 2008 08:14:13 +0300

"İnsan kainatın meyvesidir. Meyveden kasıt da çekirdektir. Zira onunla iş başa döner."

- Sadık Yalsızuçanlar

İki boyutlu bir uzayda yaşayan karıncalar olduğunu varsayalım. Bu durumda karıncalar, bir düzlem üzerinde sağa sola veya ileri geri gidebilir. Resimde meşhur möbius şeridi üzerinde sürekli ileri doğru hareket eden arada sağa sola yalpalanan fakat hiç bir zaman bir devinim yaptığından haberi olmayan karınca lar resmedilmektedir. Karıncalar 2 boyutlu mutlu evrenlerinde aynı yerde döndüğünden habersiz olmalarına karşın, bizler 3 boyutlu bir evrende (zamanla birlikte 4 te diyebiliriz) yaşamamızın verdiği avantajla bundan haberdar olabiliyoruz. Peki şimdi durumu biraz daha karıştıralım ve insanlığın 3 boyutlu evrende yaşayan bir karınca olduğunu düşünelim. Bir üst boyuttan bakan bir gözlemci insanların belli periyotlar ile otistik biri gibi aynı hareketleri tekrarladığını görecek veya algılayacaktır. Fakat insanoğlu sürekli tekrarlardan oluşan bir zaman diliminde yaşadığının hiç bir zaman farkında olamayacaktır çünkü algılama kapasitesi buna elverişli değildir.

Wed, 28 May 2008 22:45:29 +0300

Beynimizi kafatasımızın içinden çıkarmamak

Mon, 26 May 2008 16:07:57 +0300

Aklı selim bir insan gramer kurallarını dikkate alarak cümleleri oluşturur. Çünkü beynimiz kalıpları kullanarak cümleleri oluşturur ve çözümler. Tıpkı bir program derleyecisi gibi gramer kalıplarını dilin kuralları olarak kabul eder, sonra bu kurallar üzerinden kelimeleri anlamlandırır. Eğer bu kalıpların dışında bir girdiyi beyne verirseniz bu sefer beynimiz bir düzeltme sınıfını devreye sokarak kalıplandırmaya çalışır. Ne kadar başarılı bir şekilde cümleyi düzeltebilirse o kadar iyi anlar. Ama her insan beyninde düzen böyle işlemeye bilir. Girdilerde oluşabiliecek düzensizlik beraberinde bambaşka anlamların ortaya çıkmasını tetikleyebilir. Aslında ilham dediğimiz olgu bu düzensizliklerin neticesinde ortaya çıkar.

Gördüklerimizi ve duyduklarımızı demek istediğim içine belli kalıplar sokarak anlamaya çalışmaktansa gibi olduğu anlamlandırmak, üretmemizin açacaktır farklı fikirler önünü.