İki boyutlu bir uzayda yaşayan karıncalar olduğunu varsayalım. Bu durumda karıncalar, bir düzlem üzerinde sağa sola veya ileri geri gidebilir. Resimde meşhur möbius şeridi üzerinde sürekli ileri doğru hareket eden arada sağa sola yalpalanan fakat hiç bir zaman bir devinim yaptığından haberi olmayan karınca lar resmedilmektedir. Karıncalar 2 boyutlu mutlu evrenlerinde aynı yerde döndüğünden habersiz olmalarına karşın, bizler 3 boyutlu bir evrende (zamanla birlikte 4 te diyebiliriz) yaşamamızın verdiği avantajla bundan haberdar olabiliyoruz. Peki şimdi durumu biraz daha karıştıralım ve insanlığın 3 boyutlu evrende yaşayan bir karınca olduğunu düşünelim. Bir üst boyuttan bakan bir gözlemci insanların belli periyotlar ile otistik biri gibi aynı hareketleri tekrarladığını görecek veya algılayacaktır. Fakat insanoğlu sürekli tekrarlardan oluşan bir zaman diliminde yaşadığının hiç bir zaman farkında olamayacaktır çünkü algılama kapasitesi buna elverişli değildir.